پالایشگاه های نفت ایران از نظر رقابت پذیری به شدت در تنگنا قرار دارند و گزینه ی اصلی برای رفع آن بازآفرینی فناورانه است. اولین گام در این راه، تعیین نیازمندی های فناورانه است. در گذشته محور اصلاحات صنعت پالایش، افزایش تولید بنزین بود؛ درحالی که تولید بنزین کشور در آینده ای نزدیک به دو برابر مصرف خواهد رسید. در این مقاله، با درنظرگرفتن تحولات فناورانه در صنعت انرژی، راهکارهایی برای بازآفرینی صنعت پالایش ایران پیشنهاد شده است. دو محور اصلی بازآفرینی صنعت پالایش نفت ایران عبارتنداز: 1. کاهش ته ماند تولیدی پالایشگاه ها و تبدیل آن ها به محصولات میان تقطیر؛ 2. کاهش سطح گوگرد ته ماند تولیدی پالایشگاه ها؛ درنتیجه فناوری های هزینه ی اثربخشِ ارتقای ته ماند (هیدروکراکینگ بستر دوغابی) به همراه ککینگ تأخیری، گزینه ی اصلی برای بازآفرینی صنعت پالایش خواهند بود. با توجه به دردسترس نبودن فناوری های هیدروکراکینگ بستر دوغابی، می توان این راهکار را با ترکیب دو فناوری ککینگ تأخیری و فناوری هیدروکراکینگ بستر ثابت (ISOMAX) موجود در پالایشگاه های نفت ایران اجرا کرد؛ بنابراین استفاده ی هم زمان از دو فناوری ککینگ تأخیری و هیدروکراکینگ بستر ثابت، ترکیبی مناسب است که قابلیت اجرا برای ارتقای ته ماند را دارد.

این پژوهش با هدف بررسی مفهوم"کار با معنا " در صنعت نفت(شرکت پالایش نفت بندرعباس) انجام گردیده است. پژوهش، بر مبنای ماهیت، از نظر هدف کاربردی و از حیث روش گردآوری داده ها کیفی بوده و در آن از راهبرد فراترکیب و دلفی استفاده شده است. در ادامه مولفه های شناسایی شده با استفاده از روش بهترین و بدترین، رتبه بندی شدند. جامعه آماری پژوهش در بخش فراترکیب شامل مقالات مرتبط با کار با معنا، منتشر شده در بازه زمانی 2010 تا 2021 و در بخش دلفی شامل 20 نفر از مدیران شرکت پالایش نفت بندرعباس بوده که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. نتایج پژوهش نشان می دهد، مفهوم کار با معنا، متشکل از سه سطح فردی با 5 مولفه، سطح درون سازمانی با 8 مولفه و سطح برون سازمانی نیز با 5 مولفه می باشد. هم چنین، بر اساس نتایج پژوهش می توان بیان داشت که سطح درون سازمانی با امتیاز 42 /0 در بالاترین اولویت و پس از آن سطح فردی با امتیاز 30/. در اولویت دوم و سطح برون سازمانی با امتیاز 28/0 در اولویت سوم، قرار می گیرند. نظر به اهمیت مسائل قومی، دینی، مذهبی و احساس هم سطحی مدیران با کارکنان شرکت، پیشنهاد می شود، ضمن توجه همراه با مساوات و عدالت به نیروهای مختلف بومی و غیر بومی، برنامه هایی را که به موجب آن ها، کارکنان احساس راحتی و نزدیکی بیشتری با مدیران می نمایند در دستور کار مدیریت قرار بگیرد.

در این مقاله مدل ریاضی برنامه ریزی جامع تولید با رویکرد فازی در صنعت پالایش نفت ارایه می گردد. بعد از مرور ادبیات و ارایه پیشینه تحقیق در صنعت پالایش نفت به ارایه مدل در این مقاله می پردازیم. مدل ساخته شده با مدل حاصل از برنامه ریزی تولید با روند جاری مقایسه می گردد. اطلاعات مورد نیاز برای انجام پژوهش با استفاده از انواع روش های میدانی، کتابخانه ای، مشاهده، مصاحبه و پرسشنامه حاصل می گردد. در این تحقیق پس از جمع آوری اطلاعات مدل سازی، به حل مدل می پردازیم. مدل سازی با استفاده از برنامه ریزی آرمانی انجام می شود که برای رتبه بندی و تعیین اوزان از تجزیه و تحلیل سلسله مراتبی استفاده گردیده است. به این ترتیب که پرسشنامه ای طراحی می شود و از پرسشنامه جهت گرد آوری داده های مورد سوال به منظور تدوین وزن هر پرسش و در نهایت اوزان تابع هدف استفاده گردیده است. برای کسب اعتبار علمی پرسشنامه طراحی شده از روش روایی محتوایی استفاده شده است. به این ترتیب که پرسشنامه ابتدایی تدوین و طراحی گردیده است و پس از کسب نظرات متخصصین امر باز نگری و تدوین نهایی انجام می گردد. در این روش با محاسبه آلفای کرانباخ اعتبار پرسشنامه اندازه گیری و مشخص می شود. برای حل مدل بیشترین مقدار وزن به آرمان مهمتر و کمترین مقدار وزن به آرمان کم اهمیت تر نسبت داده می شود؛ سپس داده های مساله را وارد مدل کرده و با استفاده از نرم افزار لینگو که یک نرم افزار تحقیق در عملیات است، به حل مدل می پردازیم. در نهایت خروجی های حاصل از حل مدل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و مواردی از جمله میزان تولید، بازده پالایشگاه و درآمد سرانه هر بشکه با وضع موجود مقایسه می شود. مقاله حاضر سعی بر آن دارد تا با استفاده از شیوه های ریاضی در امر برنامه ریزی تولید، یک مدل ریاضی برای برنامه ریزی تولید در صنعت پالایش نفت ارایه دهد، به گونه ای که بتوان یک الگوی مناسب از ارتباطات منطقی بین عملیات را تدوین و به کمک آن مسوولین ذیربط را در امر برنامه ریزی آتی کمک نمود.

سازمان ها برای ارزیابی دقیق عملکرد خود در ابعاد مختلف، نیازمند بهره گیری از ابزارهایی کارآمد و ساخت یافته هستند. در این میان، شاخص های کلیدی عملکرد به عنوان ابزاری حیاتی در پایش اثربخشی عملیات، پشتیبانی از تصمیم گیری مدیریتی و هم راستاسازی اهداف با عملکرد واقعی سازمان، جایگاه برجسته ای در ادبیات علمی یافته اند. با وجود این، شواهد نشان می دهد که بسیاری از سازمان ها، به ویژه در صنایع حیاتی نظیر پالایش نفت، هنوز در شناسایی و به کارگیری مؤثر این شاخص ها با چالش هایی مواجه اند. پژوهش کنونی با هدف شناسایی و رتبه بندی شاخص های کلیدی عملکرد در صنعت پالایش نفت ایران، به صورت مطالعه موردی در پالایشگاه اصفهان اجرا شده است. در این راستا، رویکردی ترکیبی شامل روش های دلفی، دیمتل و اولویت بندی ترتیبی در قالب پنج مرحله به کار گرفته شد. ابتدا با مرور نظام مند ادبیات، شاخص های اولیه استخراج شد و سپس با مشارکت خبرگان و بهره گیری از تکنیک دلفی، غربالگری اولیه انجام شد. در مرحله سوم، با استفاده از روش دیمتل، روابط علّی و معلولی میان شاخص ها تحلیل و ترسیم شد. در گام چهارم، با بهره گیری از رویکرد اولویت بندی ترتیبی، وزن و رتبه شاخص ها تعیین شد. درنهایت، بر اساس یافته های پژوهش، پیشنهادهای مدیریتی و فنی ارائه می شود. یافته ها نشان می دهد که شاخص شدت مصرف انرژی با وزن 0.2135 در رتبه نخست، شاخص حاشیه سود عملیاتی با وزن 0.2081 در رتبه دوم و شاخص ضریب پیچیدگی پالایشگاه با وزن 0.2025 در رتبه سوم از نظر اهمیت قرار دارند. این شاخص ها به ترتیب بازتاب دهنده بهره وری انرژی، سودآوری عملیاتی و ظرفیت فنی- فرایندی پالایشگاه بوده و نقش تعیین کننده ای در تحقق اهداف راهبردی ایفا می کنند.

مقدمه: هدف این پژوهش بررسی وضعیت سلامت روانی کارکنان شرکت پالایش نفت اصفهان بوده است.روش کار: جامعه آماری کلیه کارکنان رسمی در سال 1387 بود. تعداد کارکنان 1191 نفر بود که از میان آنان با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی-طبقه ای، تعداد 212 نفر به عنوان نمونه برگزیده شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-28) بود. برای تعیین کارکنان مشکل دار و بدون مشکل از نقطه برش 21 استفاده شد.یافته ها: بر اساس آزمون GHQ-28 حدود %20 کارکنان مشکوک به اختلالات روانی بودند. بین وضعیت سلامت عمومی با وضعیت کار تنها در حیطه اختلال عملکرد اجتماعی رابطه معنی داری وجود داشت. بین وضعیت سلامت عمومی با سن نیز تنها در حیطه افسردگی رابطه معنی دار وجود داشت. وضعیت سلامت عمومی کارکنان با پست مدیریتی، سطح تحصیلات، سابقه کار و نوع شغل ارتباط معنی داری را نشان نداد.نتیجه گیری: وضعیت کاری پیشگویی کننده خوبی از خطر ابتلا به اختلالات روانی کارکنان است. لذا توجه به وضعیت کاری کارکنان در پیشگیری از اختلالات روانی اهمیت زیادی دارد.

لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

هدف: هدف از این پژوهش تدوین راهبرهای توسعه ورزش شرکت پالایش نفت آبادان با رویکرد تصمیم گیری چند معیاره بود که با روش کاربردی-تحلیلی انجام شده است. روش ها: پژوهش از نظر هدف کاربردی و از منظر نحوه گردآوری اطلاعات از نوع آمیخته(کیفی و کمی) می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل ورزشکاران، مدیران باشگاه ها و همچنین صاحبنظران دانشگاهی در حیطه مدیریت راهبردی در ورزش بود. نمونه آماری این پژوهش نیز شامل شورای راهبردی بود که از جامعه فوق به روش هدفمند انتخاب گردید و تعداد آنها 17 نفر بود. ابزار اندازه گیری این پژوهش شامل پرسشنامه بسته پاسخ مربوط به گویه های سوات بود. این پرسشنامه شامل 31 سوال بود که سوالات آن نقاط قوت (8 سوال)، نقاط ضعف (7 سوال)، فرصت ها (8 سوال) و تهدیدها (8 سوال) را مورد بررسی قرار دادند جهت رتبه بندی راهبردهای شناسایی شده از پرسشنامه ای مطابق با روش تحلیل سلسله مراتبی استفاده گردید. یافته ها: مطابق با نتایج رتبه بندی راهکارها مشخص گردید که تمرکز برگسترش ورزش های همگانی کم هزینه با وزن کلی 211/0، راهبرد مشارکت با منطقه آزاد در توسعه و تقویت زیر ساخت های ورزشی شهر با وزن کلی 163/0 و راهبرد توسعه نظام آموزش و ارتقاء کلیه منابع انسانی (مدیران، کارشناسان، کادر فنی و ورزشکاران) با وزن کلی 146/0 مهم ترین راهبردهای توسعه ورزش شرکت پالایش نفت آبادان می باشد.

هدف پژوهش حاضر طراحی مدل طفره روی اجتماعی جهت شناخت ابعاد، عوامل موثر و پیامدهای آن در بخش دولتی صنعت پالایش و پخش نفت بود. گردآوری داده های این پژوهش با رویکرد کیفی به وسیله ادبیات موضوع و 12 مصاحبه نیمه ساختارمند به شیوه گلوله برفی با کارکنان خبره این صنعت در حوزه فعالیت های گروهی صورت گرفت. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل مضمون (ترکیبی) استفاده شد. پس از کدگذاری داده ها، الگوی ارتباطی مضمون های کشف شده به صورت مدل ترسیم و روایی و قابلیت اطمینان یافته ها بررسی و تایید گردید. نتایج به دست آمده 78 مفهوم منحصر به فرد را نشان داد که در 2 بعد (طفره روی کفایتی و طفره روی رقابتی) برای پدیده طفره روی اجتماعی، 5 عامل اثرگذار (عوامل مرتبط با کار، عوامل فردی، وضعیت گروه، عوامل سازمانی و مدیریتی و عوامل اجتماعی) و 5 پیامد (عواطف فرد، عملکرد فرد، عملکرد گروه، جو گروه و وضعیت سازمان) قرار گرفته است.